Ama benim sevdam orman yeşil, ağaç yeşil, çimen yeşil olduğundan değil, askerin yeşil olduğundandı. 6 yaşındaydım daha, iyi hatırlıyorum. Elimde oyuncak tabancalarım, üstümde asker kıyafetlerim pozlar veriyordum dayımın objektiflerine :) O yaşta bıraksalar askere giderdim eminim. Yaşım ilerledikçe bu çocuksu duygularımın köreleceğini sanan aile bireylerimin aksine benim kanım, damarlarımda kabararak akmaya devam etti ve hala yeryüzünün ve tarihin en şanlı ordularından biri olan TÜRK ordusunda kalma hayalleri kurarım. Bunun için gerekli bilgileri araştırıp, bugünlerde kendimi fiziken ve ruhen bu seçime hazırlıyorum. İşte tüm bunlar olurken verdiğim dinlenme molalarıma PS2 'min başındayken savaş simülasyonu oynamadan olmazdı açıkçası.

Konsol ve PC hayatım boyunca birçok savaş oyunu ve serisi oynamış olan ben, gerek strateji olsun gerek ise FPS olsun çok kez gerçek zamanlı oyunu test etme fırsatı buldum. Her ne kadar stratejiler çok farklı bir kurguya sahip olduklarından ara sıra oynasam da, asla vazgeçemediğim ve gaza geldiğim her vakit çıkarıp oynadığım FPS oyunlarımı hiçbir zaman tozlu raflara kaldıramadım. Birçoğumuz gibi bende savaş oyunlarının en büyük devlerinden biri olan CALL OF DUTY 'nin ilk oyundaki hatıralarımı kolay kolay unutamam. Böylesine bir oyunu hayatımda hiç görmeyişimin heyecanıyla PC 'min başından saatlerce kalkamamıştım. Gerçek savaş kurgusu, malzemesini aldığı II. Dünya Savaşı senaryosu ve ses efektleriyle tam bir bütünü oluşturuyordu adeta. Daha sonra COD serisinin rakibi olan MEDAL OF HONOR serisini de takip etmeye başladım. İlk oyununu PS1 de oynadığım MOH serisinin o yıllardan aklımda kalan en büyük özelliği bir arkadaşım ile konsol başına geçer, ikiye bölünen ekran karşısında kora kor bir mücadeleye tutulurduk. Her ne kadar bana göre MOH serisi COD serisine oranla hep bir adım geride kalsa da PS2 konsoluna çıkarmış olduğu son oyunu VANGUARD ile birçok eksiğini gidermiş ve kendi serisine göre kendini fazlasıyla aşmış görünüyor. Şimdiki incelememizde size serinin bu son çıkan oyunu VANGUARD 'ın bende ve oyun arşivimdeki yerini anlatmaya çalışacağım...

Herkes gibi bende kendi kendime söylenip duruyorum "ne savaşmış be arkadaş" diye. Altından girdiler üstünden çıktılar o yılların vallahi. Okullarda öğrenmediğimiz tarihi öğrendik şu konsolun başında yemin ederim. Hepimizin de bildiği gibi en iyi oyun firmalarından biri olan EA GAMES tüketicilerine yeni oyunu MOH VANGUARD ile 2007 baharında "merhaba" dedi. Yalanıyla doğrusuyla, gerçeğiyle uydurmasıyla yine tarihi bir hikaye ile karşımıza gelen VANGUARD 'ı raftan alıp parasını ödemek üzere kasaya gittiğimde gerçeği söylemek gerekirse aklımda bir ton soru işareti vardı. Son zamanlarda artarda çıkan oyun serilerinde ne yazık ki bazı şirketler aynı yemeği sürekli pişire pişire önümüze sunmaya başladılar. Fazla bir değişikliğe gitmeden bir iki yeni eklemeyle karşımıza gelen oyunlardan bıkmış olarak aslında istemeye istemeye ödedim oyunun parasını. Eve gelip konsoluma oyunu taktığımda bir anda içimden bir ses "git ve PS2 'ne ses sistemine bağla bari bir şeye benzesin" dedi bana. Birkaç gün öncede 2.Dünya Savaşı Belgeseli izlememin getirmiş olduğu gaz ile gidip PC 'imden söktüğüm ses sistemimi getirip konsoluma taktım. Sistemime ait beş hoparlörü de bir güzel odama yaydıktan sonra televizyonumun sesini kısıp, ses sistemiminkini güzelce açıp odamın ışıklarını kapattım. Bundan aylar önce PS2 'deki en kaliteli FPS oyunu olan BLACK isimli oyunu bitirdikten sonra neredeyse hiçbir FPS oyunundan zevk alamadım.Gerek grafikleriyle, gerekse ses ve oynanabilirliğiyle çoğu oyun çok yavan gelmişti bana.PS2 'de BLACK 'ten sonraki en kaliteli FPS oyunu olarak yine EA GAMES 'e ait BATTLEFIELD MODERN COMBAT ve CALL OF DUTY 3 'ü oynamıştım.Tüm bunların yanı sıra MEDAL OF HONOR 'un VANGUARD 'dan önceki oyunu EUROPEAN ASSAULT' u da yaklaşık dört ay önce oynamış ve hayal kırıklığına uğramıştım.Bu sefer karşımda EA GAMES 'in son FPS oyunu VANGUARD duruyordu.Bende büyük bir karamsarlık içerisinde başıma gelecekleri bekliyordum.

VANGUARD 'ı konsoluma takıp yerime oturduğumda oyunun menü kısmında sanki ufak tefek kasılmalar varmış gibi geldi. Daha sonra gerekli işlemleri yapıp oyuna girmek için loading ekranını beklerken birazdan göreceklerimden aslında hala umutlu değildim. Oyunun başlamasıyla görev yaptığımız 82.Hava Birliği 'iyle birlikte onbaşı rütbemizle bir uçaktan bir kara parçasına atlıyoruz. Gece karanlığındaki bu operasyonu gördüğümde içimden yine "aynı tas aynı hamam" demekten geri kalmadım açıkçası. Paraşütümüzü açıp karaya ayak bastığımızda, beni önceki oyunlardan da etkileyen izci mermiler gözüme battı. Grafiksel olarak hiçbir değişikliğe gidilmediğini düşündüğüm oyunda biraz sonra başıma geleceklerden habersiz iç çekip koyuldum oynamaya. İlk dikkatimi çeken olay silahımızla yakın mesafe aldığımızda kontrollerin analoglarla bize sunduğu gerçekçi kullanım şekliydi. Milim milim hedef alabileceğimiz kadar ince işlemişler bu konuyu. Yani kütük gibi saklandığınız kutuların taşların ardından bir anda sadece bir tuş yardımıyla kafasını sağa yada sola çıkarmıyor askerimiz. İsterseniz bir santim isterseniz on santim dışarı çıkıp hedef alabileceğiniz bir yakın nişan sistemi yapmış adamlar. Buda sizin analoglarınızı ne kadar yumuşak kullanabildiğinize bağlı. Oyuna biraz daha devam ettikten sonra çatışma bizi bir sokak arasına doğru sürükledi. Biz düşmana taarruz halindeyken belli ki düşmanda bizi şehrin ara sokaklarına çekerek bir imha planı içerisindeydi. İşte tam bu esnada bir EA yapımı oyunun bazı oyunlardan farkını açıkça hissedileceğim bir olayı yaşadım. Adamlar öylesine mükemmel ses efektleriyle oyunu süslemişler ki kurduğum ses sisteminin de etkisiyle kendimi bir anda gerçek bir savaşta hissettim. Ara sokaklarda yankılanan derin asker bağırmaları, sağlı sollu gelen mermilerin sekme seslerine birde hemen tepemizden geçen uçaklar eklenince inanın tüylerim diken diken oldu. Tam bu esnada öylesine bir şey fark ettim ki, diğer MOH oyunlarından bu oyunu ayıran güzel bir ayrıntıydı doğrusu. Yapay zekayı geliştirdikleri öylesine belliydi ki, ateş ettiğiniz yerdeki adamların panik halinde kaçışmalarını görmeden bu zevki yaşayamazsınız. Heleki bomba attığınız bir yerde düşman saffından cesur olan var ise koşturup ya bombayı alıp sizlere fırlatıyor yada yere düşen bombayı size doğru tekmeliyor. Eğer ki olurda o bomba güzel bir yerde patlarsa bakın o zaman düşman kabak çiçeği gibi nasıl açılıyor. Çok harika bir patlama kurgusu içerisinde cesetler dört bir yana havaya sıçrayarak savruluyorlar. Tüm bu gelişmelerin yanı sıra eski oyunlara göre çok çok geliştirilmiş mekan çizimleriyle karşılaştım. Özellikle ileride kalan mekanların flu bir halde olması veya gez göz arpacık yaptığınız vakit silahınızla mekanlar arasındaki derinlik farkı gözünüze çok hoş gelecek. Tüm bunların yanı sıra içinde bulunduğunuz barakalardan ya da yıkık binaların mermilerle delinmiş duvarlarından içeri giren güneş ışığını gördüğünüzde eminim bu ayrıntılar hoşunuza gidecek. Yazımın başında da dediğim gibi EUROPEAN ASSAULT oyununu oynadığım zaman büyük bir hayal kırıklığına uğramıştım. Çünkü silahımın namlusunu havaya çevirdiğimde karşımda sadece kapkara tepkisiz bir gökyüzü duruyordu. Ama bu eksiklik VANGUARD 'da tamamıyla giderilmiş. Özellikle alacakaranlık vakti yapacağınız operasyonlarda tepenin hemen arkadasın da siyah dumanlar eşliğinde yükselen beyaz mor karışımı şafak ışığı sizlere güzel anlar yaşatacaktır. Hani bazı korku filmlerinde ormanın ilerisinde bir ışık vardır ve siyah dumanlar çıkar. İşte aynı etkiyi bu oyunada aktarmışlar ve gayette başarılı olmuş yani.

Oyunu yaklaşık iki günde bitirdim. Çok uzun olmayan bir oyun zaten. Beş ayrı bölümde farklı hedef noktalarında geçiyor VANGUARD. Her ne kadar diğer oyunlarına göre farklı bir oyun olsa da pek fazla bir değişim beklemeyin açıkçası. Çünkü ben bir iki makyaj ve birkaç kontrol yeniliğinden başka bir şey öremedim. Özellikle hedef alırken güneşin gözünüzü alması ayrıntısı ne kadar hoş olsa da diğer oyunları oynamışsanız şayet belli bir yerden sonra bu yeniliklerde size yetersiz gelebilir. Seriye çok fazla bir yenilik getirmediğinden bende çok uzun bir inceleme yapmadım. Eğer ki diğer serileri oynayıp bu oyunu da almak istiyorsanız tüm bu yazdıklarımı göz önünde tutun. Ama yinede eğer hala COD3 ve VANGUARD 'ı oynamadıysanız ben seçiminizi COD3 'ten yana tutun derim. Kalitenin her zaman yanınızda olması tek temennim. Saygılarımla...

Yakın mesafe nişan sisteminde analoglara yüklenen harika kontrol rahatlığı Serinin diğer oyunlarıyla kıyaslandığında çevre ve mekan çizimlerinde gelişme olsa da bir iki makyajdan öte değil EA GAMES oyunu olmasının da getirisiyle sizi savaşın tüm ayrıntılarını yaşatacak kadar kaliteli ses efektleri var.

Daha bir sene dolmadan çıkan birçok seri oyunlarındaki şaşmayan benzerlikler Rakibi COD serisiyle kıyaslandığında karakter ve mekan çizimleri olarak daha geride kalıyor olması. Bir iki ufak bug. Buradan oyunun videosunu izleyebilirsiniz.