Şimdi geldik oyunun en büyük eksiğine, yani zorluk seviyesine. Şunu belirtmekte yarar görüyorum, oyun hız tutkusunu tatmin etmek isteyenlere göre değil pek. Özellikle benim gibi oyuna Arcade modundan direk başlarsanız, Ha? Hö? diye apışıp kalırsınız. Oyunun özü; virajlara yavaş gir, sonra dışa açıl,düzlükte hızlan. Ama ne yazık ki anlatıldığı kadar basit değil bu. Eğer ki oyundaki bütün ehliyet kurslarını başarıyla geçerseniz oyuna hazırsınız demektir. Anlayacağınız siz de “Benim elimden bir uçan,bir kaçan kurtulur” diyenlerden değilseniz bu oyun sizin oyununuz değil.
NE DUYMAZSAM OLUR,NE DE GÖRMEZSEM
Yeni nesile girmekle beraber, artık Ps2 oyunlarına “Tu,kaka grafikli oyunlar” diye bakılmaya başlandı. Ama şunu çok net söyleyebilirim ki oyunun grafikleri Xbox360 sürümünü aratmıyor.
Özellikle çevre grafikleri muhteşem. Bunun üzerine motorlarımız da bol poligonlu pek bi gerçekçi hazırlanınca grafikler tadından yenmez oluyor.
Oyundaki bütün motorların sesi orjinalinden kayıt edilmiş. Yani bu oyunda duyduğunuz bir Kawasaki Ninja (favori motorum) gürlemesi gerçek hayatta duyabileceğinizden hiç farklı değil -ki buda gerçekçiliğe süper etki ediyor-
Müzikler konusunda ise hala kararsız olduğumu belirtmeliyim. Kimi zaman “Yahu klasik Japon müzikleri işte” dedim. Ama ara sıra da bayağı gaz müzikler çaldığı yadsınamaz.
ALAYIM MI?,ALMIYAYIM MI?
Bu oyunu motor severlere zaten gözü kapalı öneriyorum. Ama arada kaldıysanız,zor oyunları sevip sevmediğinize göre tercihinizi yapın derim…