Tom Clancy: Kimi Amerikalılara göre tam bir faşist, kimilerine göre ise vatansever bir terör uzmanı. Uluslararası terörizm / counter-terörizm konusunda olduğu kadar, yeni ve teknolojik askeri oyuncaklar ve taktikler konusunda devasa bilgiye sahip, öğle yemeklerini çeşitli ülkelerden muhtelif generaller ve genelkurmay başkanları ile yemek gibi kötü bir alışkanlığa haiz savaş romanları yazarı. Aynı zamanda eski swat emeklisi bir asker. Ve bu avantajını kullanarak inanılmaz taktik savaş romanları yazıyor.(Bir kitabının 900 sayfayı bulduğu bile bilinir. Manyak yani anlayacağınız)
İşte bu yazarın en ünlü kitaplarından biride rainbow six. Yani Türkçesi ile gökkuşağı 6. Rainbow ismi; bütün nato ülkelerinde ve diğer hükümetler izin verdiği takdirde başka ülkelerde de faaliyet gösterebilen anti-terörist birimi’ nin zaman zaman duygusal, zaman zaman acıtan, (ne diyorum ben ya) ama çoğu zaman amerikan soyunu öven maceralarını anlatan inanılmaz bir kitap. Rainbow six ise bu anti-terör biriminin insan üstü yetenekli komutanın kod adı.
Ubisoft’un 1997 yılında Tom ağabeyimizle (samimiyizdir biz) yaptığı antlaşma sonucu kitaplarını oyunlara çevirmeye başlaması, oyun dünyasının da yeni bir tarz kazanmasına neden oldu. Bu tarzın adı tactical first person shooter olarak piyasada yer etti. Swat gibi başarılı rakiplerine rağmen rainbow six serisi gerçekçi oyun yapısı, oyun içinde adamlarınız ile sizi bağlayan hikayesi ve gerçekten bir timi yönetiyormuşsunuz hissini tam olarak yaşatması ile rakiplerine ezici bir üstünlük kurdu. Arada nispeten kötü oyunlar çıkarsada (her güzelin kusur vardır. Charlize teron hariç) RS her zaman belli bir standartı yakalayarak hem pc’ de hem de konsolda her zaman kendine yer açmayı başardı.
Ps3’te de ülkemizde belli bir kesim hariç (sakın sormayın nerde o kesim diye) pek bilinmese de next-gen’de ilk oyunu olan rainbow six : vegas otoritelerden (seviyorum bu lafı nedense) oldukça yüksek oylar aldı ve online modları ile oyuncuların gözdesi oldu. Bu başarıyı gören ubisoft Montreal yetkililerinin 2. oyunu çıkarmaması düşünülemezdi zaten. (para para para! Biri napolyonmu dedi?)
Las vegas’a geri dönüyoruz. Dünyanın en pahalı ve en renkli şehirleri arasında bulunan Vegas'ın terörist timlerinin de gözdesi olması kaçınılmaz. Ama amerikanın rainbow’u var. (olmadı bu)
Oyunu açtığınızda uzuuuun bir hard disk’e kayıt süreci ile karşılaşıyorsunuz. Hatta tavsiyem bırakın o yüklesin siz gidin tv falan izleyin. Bu uzun yükleme oyun içindeki yükleme sürelerini kısaltsada gerçekten biraz abartmışlar sanki. 15 dakika falan bekledim sanırım. Ama sonunda oyuna girdik. Ve hemen bir karakter yaratmamız isteniyor bizden. Online olsun offline olsun her yerde bu karakterimizi kullanacağız. Ve eğer playstation eye kameranız varsa gelecek nesile hoş geldiniz. Kamera sayesinde oyun sizin önden ve yandan resminizi alıp size bir yüz yaratıyor (bu kısımdada bir 10-15 dakika bekliyorsunuz.) Sonuç mükemmel. Gerçekten bu kadar iyisini beklemiyordum. Birerbir yüzünüzün aynısı yapıyor oyun. Kesinlikle beklemeye değer.
Yüzünüzü ayarladıktan sonra adamınızın ne giyeceğine karar verip menüye geliyorsunuz. My character kısmından yine kendi karakterinizi düzenleyebilir ve oyun boyunca kazandığınız ödülleri kullanabilirsiniz. Gerçi bunun için menüye dönmenize gerek yok, oyun devam ederken de belirli noktalardan bu işlemi yapmanıza izin veriyor.
Oyuniçi konusuna gelelim artık. İlk oyuna pararel olarak gelişen hikaye üzerinden vegas’ın farklı bir noktasından oyunumuza başlıyoruz. Tabiî ki klasik olarak hemen grafiklerden bahsedelim. Grafiklerimiz bir next-gen oyuna göre pek iç açıcı değil. İlk etapta modellemelerin vasatlığı gözünüze çarpıyor. Gerçekten çok özensiz yapılmış gibiler. Vücut noktaları arasında bir uyumsuzluk var. Yüzler çok ayrıntılı değil. Yaptıkları hareketler sanki havada gibi. Belli başlı animasyonlar dışında vasatı aşan animasyonlar ve tepkimeler yok npc’lerde. Ama tüm bunların bir sebebi var tabi. (felsefe yapma yazar) Sebeb ise tamamen aktif ortam. Şu ana kadar bir fps’de gördüğünüz en hareketli ortama sahip oyunla karşı karşıyasınız arkadaşlar. Ortamda gördüğünüz hiç bir şey sabit değil. Özellikle bir çatışma esnasında inanılmaz sahnelerle karşı karşıya kalıyorsunuz. Kablolar kopuyor, kutular uçuyor, koltuklar deliniyor, camlar paramparça oluyor vs. vs. Bu kadar tepkili bir ortamda modelleme aramanın şam’da kayısı aramaktan farkı olmayacağı kanaatindeyim. Tabii ki konsolumuz 9 çekirdekli bir rsx işlemciye sahip olan bir ps3 daha fazlasını beklemek hakkımız (özellikle uncharted ve GT’den sonra) ama henüz bunlar için erken olduğunu düşünüyorum.
Ama oyunun can alıcı noktası zaten grafikleri değil. (rainbow serisi için hiçbir zamanda olmamıştır) Oyun yapısı. Bodozloma giderek önünüze geleni öldürdüğünüz fps’leri unutun. Bu oyunda düşünmeniz şart. Bu oyunda lider olmak ve işe yarayan emirleri vermek zorundasınız. Bir takım olmayı başarmak ve bunu takıma benimsetmek zorundasınız. Takımınız zorda kaldığında ise insiyatifi elinize alıp riske girmek zorundasınız. (ya da kaçın yemişim takımı)
Abarttığımı düşünenler olabilir. (silahımı getirin düşüncelerini değiştiriyim) Onları ikna etmek için birkaç ayrıntıdan bahsedelim. Her oyunda olduğu gibi bir hedefiniz var. Ama oraya nasıl ulaşacağınızı gösteren bir pusula daha doğrusu ipucu yok. Oraya ulaşmak için, önünüzdeki düşmanları hangi şekilde ve nereden temizleyeceğiniz size ve takım yönetiminize kalmış. Örneğin bir binanın çatısından paralel geçerek bir sonraki binaya ulaşacaksınız ve binanın üstünde teras gibi 3 kapılı bir oda, onun üstünde ise sniperların olduğu bir bölüm var. isterseniz odanın içine 3 kapıdan herhangi birini kullanarak odayı temizleme yoluna gidebilir ve daha sonra transit geçerek sniper’larla uğraşmazsınız. Tabii sniperlar sizi görürse şansınız kalmaz. Yada isterseniz odadakilere hissettirmeden bir üst tarafa çıkar sniperları indirir, sonrada camdan bir anda odaya dalarak içeriyi halledersiniz. Yada riske girerek takımınızı sniperları halletmeye gönderir siz odayı temizlemeye kalkarsınız. Yada tam tersini uygularsınız. Yada… (off yeter..)
Gördüğünüz gibi çeşit çeşit yollar var. Bunlardan mantıklı ve az risksiz olanını size kumanda merkezi gibi bir yerden telsizle anlatıyorlar. (güzel bir hatun sesi var konsantrasyon bozuyor) Sürekli yardımcı ekipmanlarınız var ama bunlar kısa süreli. Dolayısıyla oyunda başarı tamamen sizin taktik zekanıza kalmış durumda.
Tabi siz taktik yaptığınızda adamlarınızın da buna birerbir uyması gerek. Yoksa hiçbir anlamı kalmaz bu anlattıklarımızın. Merak etmeyin. RS:V2’ de yapay zeka sizi hayal kırıklığına uğratmayacak. Hatta çoğu bölümde siz taktiği vereceksiniz ve olanları izleyeceksiniz. Emirlerinize harfi harfine uyuyorlar ve tam istediklerinizi yapıyorlar. Sadece takım arkadaşlarınız değil düşmanlarınızda çok akıllı ve zorlayıcı. Kesinlikle salak gibi ortada durarak ateş etmiyorlar. Şarjör değiştirecekleri zaman saklanıyorlar. Birbirleri ile iletişim halindeler. Sıkıştıklarında kör atış yapabiliyorlar. Sizi avlamak için her yolu deniyorlar.
Yapay zeka konusunda tek sıkıntı takımınızın innerput seviyesini (ateş için emir bekleme düzeyi) değiştirdiğinizde ve saldırı seviyesine getirdiğinizde düşmana korunmadan saldırması ve genellikle ölmeleri. Bunu daha mantıklı ve korunaklı bir düzeyde saldırı şeklinde yapılması gerekirdi.
Kullandığımız silahlar ve teknolojik aletler oldukça çeşitli. Rainbow serinin klasiği olan snake cam yine kapıların altından ardını görerek takımızla dedikodu yapmamızı sağlamaya devam ediyor. Termal ve gece görüş dürbünleri kafamızın üstünde ayrılmaz bir parça. Silahlarımız mp5’ ten tutunda sniper tüfeğine kadar her çeşit silah oyunda mevcut. Tabii hepsine bir anda sahip olamıyorsunuz oyunda ilerledikçe challange’ ları tamamlamalı ve rütbe atlayarak silahları açmalısınız.
Kontrollerde önemli noktalara değinecek olursak, x tuşu çok amaçlı kullanılmış. Konumunuza ve verdiğiniz emirlere göre yaptığı işlemler değişiyor. Örneğin kapıya yaklaşarak düz baktığınızda o kapıyı açmaya yararken eğer kapının altına doğru bakarken kullanırsanız snake cam kullanmanızı sağlıyor. Eğer kapıya uzak iken x tuşunu kullanırsanız takımınıza kapı önünde pozisyon almasını söylemiş oluyorsunuz. Diğer durumlarda x tuşu neyin yakınındaysanız onunla akisyona girmenizi sağlayan bir yapıda. Tırmanmak için, iple kaymak için vs. vs. hep bu tuşu kullanıyoruz. Eğer aktif nesnelere biraz uzakta durur ve x tuşunu kullanırsanız takımınıza o nesneyi kullanmak için emir vermiş oluyorsunuz. Yine takımnızı bir bölgeye göndermek için x tuşu kullanılıyor. Aynı şekilde yaralanan takım arkadaşlarınızı iyileştirmek içinde bu tuş kullanılıyor. (mübarek tuş değil İsviçre çakısı)
Diğer taktik emirleri dijital yön tuşları sayesinde veriyorsunuz. Ama bunlarda takımınızın konumuna göre değişiyor. Örneğin yukarı ok tuşu termal radarı açarken, eğer takımınız bir kapıda pozisyon aldıysa “open&clear” emrine dönüşüyor. (evet İngilizce biliyorum ne var bunda) Sol yön tuşu takımınıza sersemletici bomba attırıyor, sağ tuş ise el bombası attırıyor. (sakın düşündüğüm şeyi söylemeyin bu cümlenin üzerine) Aşağı tuşu ile takımınıza sizi takip etmesi veya yerinde kalması için emir verebiliyorsunuz. L2 tuşuna basılı tutarsanız koşuyorsunuz. Ama L2 tuşunun ayrı bir özelliği var. Eğer bir düşmanı hedef alıp bir kere bu tuşa basarsanız adamlarınızın birine öncelikli hedef emri vermiş olursunuz. Bir diğer düşmanı hedef alır ve bir kez daha basarsanız 2. adamınıza öncelikli hedef atamış oluyorsunuz. (3. adam size kalıyor tabi. Tembellik etmeyin) Çok işe yarayan bir özellik.
Yuvarlak tuşu bomba atıyor. Select ile takımınız aksiyon şeklini belirliyosunuz. Select’ e basılı tutarsanız harita açılıyor ama kısıtlı tabii. Kare reload, üçgen ise silah değiştiriyor. R2 tuşu görüş şeklinizi değiştiriyor. R1 ile ateş ediyorsunuz. L1 ise oyunun en çok kullanılan özelliği olan siper alma yarıyor. R3 tuşu eğilme l3 tuşu ise nişan alma olarak kullanılıyor.
Sesler ise sizi gerçekten bir operasyonda gibi hissetirecek ve strese sokacak kadar iyi…
Gökkuşağında online
Gelelim en önemli noktalardan birine. Online oyun. Çok fazla deneme fırsatım olmadı itiraf edeyim. Çünkü sürekli serverlara bağlanma sorunu yaşadım. Bu sorun benimle mi alakalı yoksa genel bir sorun mu bilmiyorum. Bağlanabildiğim ilk odalarda lag sorunu ile karşılaştım. Ama bütün bunlar geçici sorunlar diye düşünüyorum. Çünkü ubisoft onlineda ne kadar başarılı olduğunu ilk oyunla gösterdi. Online oyunun en önemli özelliği yine ilk oyundaki gibi hikaye modunu online olarak 4 kişiye kadar oynayabilmeniz. Mükemmel bir iş çıkarmışlar. İnanılmaz zevkli ve eğlenceli. Sırf bu mod yüzünden online tam not alır. Diğer online modları ise klasik deathmatch, team deathmacth, takım liderini koruduğunuz attack and defance ve sabit bir yere saldırdığınız şu anda adını hatırlıyamadığım bir diğer mod (rezillik diz boyu yazarda. Modun ismini hatırlamıyor)
Bütün online modlar son dere tatmin edici ve eğlenceli. Sanırım Cod 4’ten sonra online olarak bizi kendine bağlıyacak bir oyunumuz daha var artık.
Ama çok önemli bir detay var. Ubisoft mükemmel bir iş yapmış ve oyunun içindeyken psn firend list’ imize ulaşmamızı sağlayan bir sistem geliştirmiş. Oyun ana menüsündeyken üçgen tuşuna basarak friend list’imize ulaşabiliyor, mesaj yazabiliyor ve hatta oyun için toplu davetler atabiliyoruz. Sony’ den aylardır beklediğimiz özelliği ubisoft bu oyunla getirdi ya bizlere helal olsun demekten başka bişey gelmiyor aklıma. Çok kullanışlı çok işe yarar bir sistem. (utan sony utan)
When the rain stop and the sun shine in the sky…
Son sözlere gelcek olursak, her ne kadar grafikleri oyunda eksi gibi gözükse de abartmadan söyleyebilirm ki oyun yapısı, yaşattığı eğlence ve online modları ile RS:V2 kesinlikle kaçırılmaması gereken muhteşem bir oyun. Hele birde fps hayranı iseniz RS size hiç yaşamadığınız duyguları yaşatabilir.
Editörün karnesi :
Grafik : 80
Ses : 85
Oynanabilirlik : 97
Oyun süresi : 95
Eğlence : 98
Genel : 91
Sitemizi daha hızlı gezin
Gök kuşağında 6’lı olurmu: 
