PlayStationTürk -Türkiye'nin Oyun İstasyonu

SANDALYE

İzmir’de sıcak bir gün... Yine sıcaklar içerisinde, asfalt erirken yükselen buharlar..Kemeraltı’na saptı, hafifçe.Normalde İzmir’de böyle sıcakları göremezdiniz.Ama bu iklim değişiklikleri burayı da sanki bir çöle çevirmişti adeta.Zaten son 7 senedir dünyanın tadı tuzu kalmamıştı ki.İklimler değişmiş kışın ortasında bunaltıcı sıcaklar gelir olmuştu.Yazın ise acayip sıcak havalarda yağmur bulutları bir anda toplanıverir ve kendini şehrin üzerine boşaltır olmuştu.Sanki tropik bir iklimi yaşıyor gibiydi, Ege Bölgesi.
Kemal arkadaşına uğrayacaktı. Burada, bu ıssız sokaklarda dolaşırken bir an buranın 10 sene önceki hali geldi gözlerine. İnsanlar hem de sürüyle, birine değmeden geçmeniz imkansız gibiydi Kemeraltında. Ama şimdi göç başlayalı çok olmuştu. Bu sokaklar da diğer eriyen şehirler gibi yok olmaya başlamıştı. İnsanlar dağlara göçüyordu.Daha yüksek daha serin yerlere gidiyorlardı.Bu iklim dedi Lanet bir şey bu diye söylenerek bir ara sokağa daha daldı.
Böyle düşünerek ilerlerken birden durdu.Hiç görmemişti bu dükkanı yeni mi açılmıştı ne.... Durakladığı yetmemiş vitrine doğru ilerlemişti. Eskici dükkanı gibi bir şeydi. Düşünerek konuşuyordu. Yani bir bakıma sesli düşünüyordu bunu hep heyecanlandığı zaman yapardı. Kemal’i heyecanlandıran şey vitrinde duran sallanan sandalye idi. İyice yaklaştı vitrine, neredeyse o kavisli burnu ( fatih burnu derdi arkadaşları ona hep ) cama değecekti neredeyse.

Kıvrımlarına aşık olmuştu, hele üzerinde ki o gül oymalarına ne ağacı diye düşünürken gül diye bir ses içinden seslendi. Üzerinde ki koyu renk bordo kumaş kadife ama altın işlemeli gibiydi. İçeriden satıcının çıktığını fark etmemişti. Çok garip bir aksanla ( sanki arap aksanı ile ) buyurun beyefendi çok güzel el işlemeleri ürünlerimiz var bakmak istemez miydiniz ? Dedi satıcı. Kemal adamın yüzüne bile bakamıyordu çünkü gözlerini sandalyeden ayıramıyordu. Sadece adamın sesinde bir anormallik olduğunu sanki bıyık altından güler gibi vıdakladığını sonraları hatırlayacaktı. Ne kadar bu sandalye dedi titreyen bir sesle.Adam ucuz yollu bir şeyler yaparız çok beğendiniz sanırım dedi satıcı omzuna dokunarak.O‘nun dokunması ile sarsıldı adeta ve gözlerini sandalyeden ayırdı ve satıcıya doğru döndü.Sadece bembeyaz bir yüz düz bir burun şekilsiz ipince dudaklar ve o gözler..Evet o kapkara derin gözler..Kemal sanki ipnotize olmuştu derin bir kuyu gibiydi o çift kara delikler...Satıcının bir şeyler söylediğini dudak hareketlerinden anlıyor fakat gözlerinden kendini alamıyordu.Satıcı Kemal i hafifçe sarstı.Bayım iyi misiniz? Bir şey yok ya. Bal gibi de biliyordu esasında ne olduğunu Kemal e şey dedi kafasına elini götürerek hafifçe başını kaşıdı ve ben bu sandalyeyi istiyorum dedi, parmağıyla işaret ederek. Emin misiniz? Dedi satıcı diğer çeşitlerimizi görmek istemez misiniz? Yok dedi kemal Bu ben bunu almak istiyorum ne kadarsa fark etmez. Çocuk gibi davrandığının farkındaydı. Normalde pazarlık yapardı ama bu sefer farklıydı bunu istiyordu hiçbir şeyi bu kadar çok istememişti daha önce. Böyle müşterilere az rastlanıyor dedi satıcı artık içini çekerek sanki numara yapıyordu Kemal emindi bu adamın tüm müşterileri böyle etkileniyordu mutlaka kendisi gibi.. Numaracı seni dedi içinden ..

Kemal gülümsedi. Adresi bırakırken sandalyeyi teslim etsinler diye başını hafifçe kaldırdı ve yukarıdaki yazıya gözü ilişti.”HİÇBİR GÜNAH KARŞILIKSIZ KALMAZ.”
İçi ürpermişti bu yazıyı okuyunca satıcı gülümsedi Ne kadar doğru bir söz değil mi? dedi Kemal arkadaşını unutmuş direkt eve doğru gidiyordu o sandalye de oturmak ve klimayı açmak en büyük arzusuydu şu anda içi kavruluyordu resmen bu arzuyla..
Eve geldiğinde kimse yoktu.Kapının önünde paketlenmiş sandalyeyi gördü.Zar zor anahtarları çıkarıp oyma sandalyeyi bir bebek kaldırır gibi narince kaldırdı ve odasına götürdü. Paketlerini sanki yırtarcasına açtı. Hemen etrafı toplayıp paket artıklarını çöpe attı ve geri döndü şöyle bir odaya baktı ve hemen arkası kapıya dönecek, tam karşısına pencere gelecek ( ama aralarında iki metre mesafe olacak ) sağ tarafında şömine ve sol tarafında kitapları ve tam üstünde de havalandırma olacak şekilde sandalyeyi yerleştirdi.
Sonra yavaşça geçti ve kol yerlerindeki oymaları adeta okşayarak yavaşça oturdu.Bu hayatında aldığı en büyük zevkti, emindi bundan.En güzel kadınlarla yatsa böyle bir zevk alamazdı Surely dedi İngilizce çok zevk aldığı zaman o müthiş amerikan aksanı ile İngilizce konuşurdu.Karısıyla seks yaparken de bu böyleydi.Çok seviyordu karısını.Neydi adı.. karısnın…durdu hafifçe sallanmaya başladı sanki ipnotize olmuştu.Havalandırmadan hafif hafif esen serinlik Kemal i kendinden geçirmeye başlamıştı sanki bulutların üzerindeydi.Bir an düşündü Keşke Fahriye bana şu vanilyalı pastasından yapsa dedi içinden o an eşinin sesi geldi içerden Kemal ben geldim bak sana bugün vanilyalı pasta yapacağım dedi.Gülümsedi Kemal bugün her şey yolunda gidiyordu.İş dedi içinden şimdi bu sandalyeden ayrılıp kim işe gidecek diye hayıflanıyordu ki telefonu çaldı.Açtı o her zaman ki edasıyla Efendim dedi. Arayan numaraya bakma gereksinimi duymamıştı hiç. Kemal bey ben ofisten arıyorum aşırı sıcaklar nedeniyle bugün valilik az önce bir bildirge yayınladı ve bizim ofis dahil birçok yeri iki hafta tatil yapma kararı aldı. Biliyorum dedi Kemal gülümseyerek tahmin etmiştim. Çünkü bugün her şey yolunda gidiyor dedi içinden. Telefonu iyi günler dileyerek kapattı.

Şu Emre keratası dedi bir türlü borcunu getirmedi değil mi?Fahriye içeri girdi ve ooo çok güzelmiş sandalye dedi.. Kemal in içini bir an bir kıskançlık kapladı ya karısı o yokken bu sevdiğine oturmak isterse dedi. Oturmasın dedi içinden ve Fahriye o an gülümsedi ve ben sen yokken oturmam buna korkarım çok büyükmüş bu dedi. Kemal dişlerini gösterecek kadar sırıtmıştı. O an karısına bakarken evet Emre hala borcunu getirmedi dedi.Belki bugün getirir ne dersin dedi.Karısı Hah dedi rüyamda görsem inanmam o çulsuz nereden bulacak o kadar parayı da getirecek ki , demiştim sana vermeyelim diye ama dinlemedin beni dedi. O an kapı çaldı.Ben açarım dedi Fahriye.Hayret çünkü genelde hep kocasının açmasını isterdi.O an keşke o açsa diye içinden geçirmişti Kemal acaba bu sandalye de otururken içimden istediklerim yada düşündüklerim gerçek mi oluyor diye düşündü.Sonra yok artık daha neler dedi.Bir ses beyninde, sanki tanıdık bir ses, bir saat önce duyduğu gıdaklayan bir ses EVET BAYIM dedi Bu sandalye özel size özel sonra bir kahkaha .. Kimin sesiydi.. Kimin umurunda ki diye düşündü. Birileri konuşuyordu karısı da çok teşekkürler Emre diyordu, bir karısının sesini seçebilmişti. Kapının kapandığını duydu hayal meyal. Havalandırma az geliyor dedi içinden keşke biraz daha açsalar şu merkezi havalandırmayı.O an da havalandırmanın mırıltısı artmaya başladı koltuğun kenarlarını okşayarak hafifçe gerindi.Bu çok iyi dedi.Havalandırma sabitlenmişti.Hayret dedi içinden bu saatte pek havalandırmayı arttırmazlardı çünkü.Karısı girdi içeriye Kemal inanmayacaksın ama Emre borcunu tam olarak getirdi. Kemal gülümseyerek neden inanamayayım ki dedi her şey bugün her şey çok güzel …

Bir an bir düşünce geçti kafasından şu geçen ay karısı evde yokken getirdiği fahişe şimdi öldü mü acaba? Karısı televizyonu açmıştı haberlerde bir görüntü seçebildi bir kadın resmiydi . Tanıdık gibiydi spiker arka fondan bu kadın dün gece polisle girilen bir kovalamaca sonucunda dur ihtarına uymadığı için polis tarafından bacağından vurulmuş ve ardından da bütün otoban üzerinden geçmişti. Kristina adıydı, soyadına ulaşılamıyordu tanıyanların emniyete .. derken karısı kanal değiştirdi.Sonra kalktı karısı ve mutfağa ilerledi.Soyadı Ulgaroviç dedi.içinden .. Karım bu yaptığımı duysa beni bıçakla delik deşik eder dedi.Gülümsedi.O an tepesinde ki parıltıyı karşıki pencerenin camından fark etti. Sonra hızla bir şey göğsüne indi. Ve göğsünde yanma.Sonra o parıltılı şey defalarca üzerine indi ellerine baktı nikah yüzüğü kanlar içindeydi. Çok sevdiği koltuğu da öyle.. Karısının elini tanıdı o el kaç defa o nu okşamıştı göğsünde dolaşmıştı uyumadan önce. Şimdi ise üzerine parıltılı bir şeyi saplayıp duruyordu..

Sıcak bir gün daha İzmir de… Yoldan geçen çok az insandan birisi durdu.Bir eskici dükkanının önünde vitrine yöneldi.Bir şey dikkatini çekmişti anlaşılan ve o şeyi çok istiyordu anlaşılan.Satıcı yavaşça yaklaştı Çok güzel el yapımı ürünlerimiz var mutlaka size özel çok seveceğiniz bir şeyimiz vardır dedi içeriye bakmak istemez miydiniz? Adam ipnotize olmuş vitrindeki aşık olduğu şeye bakıp içeri girerken satıcının o simsiyah gözlerinin içinde gözbebeklerinin KIRMIZI ya döndüğünü ve yüzündeki şeytani gülümsemeyi görmedi.. Hele “Buyurun bayım hiçbir günah karşılıksız KALMAZ buna emin olun” diye fısıldadığını hiç duymadı.
Ya siz.. Mutlaka size özle bir şeyler de vardır o eskici dükkanında… Sizde bir uğramak ister miydiniz oraya…