Aslında bu yazıyı yazmakta kararsızdım. Çünkü Xbox360’ ımın içerisine Alone in the Dark cd'sini koymadan 3 kırmızı olayı ile karşı karşıya kaldım. Neyse ki olaydan çok ucuz bir şekilde kurtulmuştum ve X360’ımı yeninde çalıştırdığımda hiçbir sorun olmadan çalışmaya devam etti. Bu arada yanlış okumadınız arkadaşlar bu bir Xbox360 incelemesi oluyor. Playstation 3 için Alone in the Dark 5 Kasım ayında piyasaya sürülecek. Sabırsızlığımız yüzünden oyunu Xbox360 konsolunda tarafsız bir şekilde erkenden incelemeye çalışacağım. Kasım ayında PS3 versiyonu çıkar çıkmaz incelemesini sitemizde mutlaka bulacaksınızdır.
İşte başlıyoruz! Oyunumuzun ana menüsüne geldiğimizde bizi alışıla gelmiş seçenekler karşılıyor. Hemen yeni bir kullanıcı yaratıp, parlaklık ayarlarını yaptıktan sonra oyuna dahil oluyoruz. Malesef spoiler olmaması açısından konuya fazla girmeyeceğim. Karakterimizin adı: Edward Carnby 33 yaşında.(İyi bir izdivaç yapmak istiyor ve geliri de çok iyi, tam da evlenilecek adam evine sağdık. Ne oluyor yahu?) Bizim Edward; bir zombinin, masum adamın birini öldürmek için götürdüğünü görür. İşte o zaman herşeyi bir kenara bırakıp bu beladan kurtulmaya çalışır.. Ancak bir önceki cümle oyunun uçanı kaçanı vururum, yürürüm yine vururum mantığından olduğunu getirmesin. Bu oyuna çok büyük hakaret olur. Oyun tamamen SH ve RS serilerinden aşina olduğunuz türlerinden en iyi örneklerinden biri.(Bence!) Ama elbette bazı eksiklikleri ve farklılıkları var.
Buğulu gözler ile oyun başlar Oyuna dahil olur olmaz elimden geldiğince etraftaki bütün kaplamaları incelemeye çalıştım. Boşa çabalamadığımı da gördüm. Gerçekten bu davranışı hak ediyor. Mesela yattığımız yataktaki çarşafın ipliklerini bile görmek mümkün. Aslında sadece çarşaftaki değil bütün kaplamalar o kadar iyi tasarlanmış ki, hayran kalmamak mümkün değil. Hiçbir şeyin en ince detayı atlanmamış. Oyunumuz Havok fizik motorunu kullanıyor. Tipini tutmadığım yaşlı bir amca yatağa oturmamıza yardım ederken başka bir harikalık göze çarpıyor. Karakterimiz biraz ilaçların etkisinde birazda (spoiler sayılmaz.) yeni uyanmanın sersemliği ile etrafı buğulu görüyor. Ne var bunda diyebilirsiniz. Biraz daha sabredin. Bu özelliği en iyi Cod4'cüler bilir. Hedef ile sizin aranızdaki noktalardan biri mutlaka buğulu olur. Bu buğulu görmeyi engellemek için karakterimiz RS tuşu ile gözlerini kırpıp açıyor. Böylece bir süre daha etrafı rahat görüyor. Ancak bir süre sonra ise tekrar etraf buğulanmaya başlıyor. Elbette bu karakterimizin ilaç etkisinden çıkması ile son buluyor. Tabi ki bu küçük ama güzel detaylar bizi mutlu ediyor.
Diğer bir hoş detaya da değinmek istiyorum. Örneğin kurtarmanız gereken birisi içerde kalıyor. Ancak kapı kapalı ve sıkışmış. O anda etrafta bulacağınız bir tahta, yangın tüpü, monitör ve klavye ne bulursanız kapıya geçiriyorsunuz. Tabi ki kapı 3 vuruşta açılmıyor. Kontrolleri anlatırken değineceğim bir sistemle ne kadar sert vurursanız ona göre hasar alıyor. En azından bu tür oyunlarda pek fazla görülmeyen bir detay. Oyunumuz gerçekten çok kanlı canlı. Öyle şu öldü aman kanı göstermiyelim felan yok. +18 ifadesinin sınırlarını zorluyor resmen.
Kulağımı kapatsam? Oyunun belki de tek eksisi sesleri. Öyle dengesiz ki, kimi zaman bir ses geliyor ''acaba sesin geldiği yere gitmesem mi gitmesem mi ?'' diyorsunuz. Ancak kimi zaman geliyor '' çocuk mu kandırıyosun birader '' diyebilirsiniz. Ancak oyunun müziklerine tek bir laf etmemek lazım. Öyle zamanda öyle yerde öyle l (bu öyleler daha uzar) güze müzikler fondan geliyor ki oyunun atmosferine hemen adapte oluyorsunuz. Mesela araba ile kaçış sahnesinde çeşitli atlayışlar yazıyoruz. Bu atlayışlara müzikler kamerayla o kadar iyi birleştirilmiş ki ekrana yapışmamak elde değil…
FPS severleri mutlu edecek özellik ve tuşlar FPS'ler oynaya oynaya siz Silent Hill ve Resident Evil gibi efsane oyunları farkında olamadan unutmuşuz. Oyunumuzda yine Y tuşu ile First Person Shooter ve Third Person Shooter modları arasında geçiş yapabiliyorsunuz. Alışıla gelmiş şu tuşa bas yavaş yumruk atsın, şu tuşa bas hızlı yumruk atsın yok. Sağ analog tuşu ile herşey kontrol ediliyor. Analogu geriye çekince karakterimiz de vurmak için eşyayı geriye atarak geriliyor hızlı olarak ileri ittirdiğimizde iyi bir geçirme işlemini başarıyor. Ama bu bize bağlı ne kadar daha hızlı o kadar daha çok zarar. Aynı şey soldan veya sağdan vurmak içinde geçerli. Ancak bu kural elinize aldığını eşyalar için geçerli.
Game pad’imizin sağ tetik tuşu ile silahımızı ateşliyoruz. A tuşu ile koşuyoruz, ekranda çıkan çeşitli şeyleri yapıyoruz (ipe tutunmak, aktivite etmek vb.). LB ile silahlar ve şişeler arasında geçiş yapabiliyoruz. RB tuşu ile elfeneri, çakmak gibi eşyalar arasında geçiş yapabiliyoruz. Ama her şeyin bir sınırı var. Örneğin el fenerimizin bir pil süresi var, aynı şekilde çakmağında. Araba ile kaçış sahnemizden sonra elimize bir PDA geçiyor. PDA moduna Select tuşu ile geçebiliyoruz. Aynı zamanda telefon çaldığında Select tuşu ile cevap veriyoruz.
PDA menümüzde: GPS: Haritaya ulaşmanızı.
Messages: Gelen mesajları okumanızı.
Parameters: PDA'nın nasıl çalmasını istiyorsanız öyle ayarlayabilirsiniz veya hem oyunda hem de ayrıntılı olarak GPS'de görünen haritanın boyutları ile oynayabilmenizi sağlar
Phone: İstediğiniz bir numarayı aramanızı. (Pek lazım gözükmese de bazen görevler sadece bu özelliğin üstüne kuruluyor.)
Contacts: Buradan ise oyunda size yardım olucak dökümanları okuyabilir yada rehberinize kayıtlı olan kişileri arayabilmemizi sağlıyor.
Çevre ile etkileşim en üst düzeyde… İlk önce etraftaki herşeyle etkileşimde bulunabildiğinizi hatırlatmam lazım. Örneğin yanıcı bir maddeyi zombiye doğru attınız. Hemen slowmotion ( çok çok çok ağır çekim) efekti eşliğinde şişe yere düşerken oyun yavaşlıyor istediğiniz zaman tetiği çekin şişeyi vurup heryeri herşeyi yakabiliyorsunuz. Ama dikkat edin şişenin içinde az içki kalmışsa ateş etseniz de patlamaz. Bulduğunuz bir spreyi ateşe veya çakmağınız birleştirip onu alev saçan bir makinaya dönüştürebilirsiniz. Yanan bir yeri rahat geçmek için yangın söndürme tüpü ile FPS modunda söndürebiliyorsunuz. Her ne kadar dandik alev efektleri olsada.
Alın elinize buzdolabından aldığınız votkayı( içmeyin sakın içki kötülüklerin anasıdır.) döke döke gidin. Şişe bittiğinde de çakın çakmağı gitsin. Yemekte zombi sote var! Veya sudan geçen bir zombiye komplo kurabilirsiniz. Suya yollayacağınız bir elektrik kablosu ile hepsini pişirebilirsiniz. Bu kablolar emrinize amade. Ama burada da bir harikalık var. Elektrik geçiren bir kabloya dokunmanız mantıken saçmadır değil mi. Burda bulduğunuz bir eşya ile kabloyu kontrol edebilirsiniz. Elinize aldığınız sandalyeyi sağ analogla kontrol ederek kabloyu istediğiniz yere götürebilirsiniz. Oyunda sınırsız özgürlüğe sahipsiniz. En azından birkaç bölüm sonra oyun geniş bir alanda birçok bölüm geçiyor. Tamamen özgürsünüz.
Hala sağlam olan arabaların 4 koltuğuna birden oturup etrafı karıştırabilirsiniz. Araba içinde rahat görmek için ışığı açabilir. Haberleri dinlemek için radyoyu açabilir. Sağ sol güneşlik ve torpidoya işinize yarıyacak birşey varmı diye bakabilirsiniz. İsterseniz arabada anahtar yoksa düz kontak ile çalıştırabilirsiniz. Zombilerin üstüne sürebilirsiniz. Ama unutmayın! eğer yanlış kabloları birbirine değdirirseniz. Alarm çalar buda bütün zombileri üstünüze çekmeye yeterli olabilir. Eğer üstünde anahtarı varsa direk atraksiyona girmeden ezme işlemine geçebilirsiniz. Dikkatlerini çekmek için kornayı çalabilirsiniz. Önünüzü daha iyi görmek için uzun farları yakabilirsiniz. Hemen bir hatırlatma oyunda birçok The Test Driver: Unlimited reklamı görebilirsiniz. Aynı zamanda TD:U'yuda yapan Atari en azından size iyi bir araç içi vaadetmesede (itiraf ediyorum tek iyi şey direksiyonun sağa ve sola dönmesi.) en azından araba kullandığınızı da hissettiriyor. Araçlarda yine karakter kontrolünde olan FPS ve TPS modlarına izin veriyor. Tabiki bunlarla sınırlı değil. Bulduğunuz bir bıçak yardımı ile arabanın benzin deposunu delip benzin akmasını sağlayabilirsiniz. Güzelce dolaştıktan sonra benzinin döküldüğü yerleri rahat rahat görüceksiniz. “Çekin zombinin yanına arabayı, benzin akan yere çakın çakmağı”. İşte size çok güzel bir manzara . Ben şahsen akan benzinle bir daire oluşturup zombileri içine çekiyorum. Sonra çakmakla alev alan benzinle hepsinin canını okuyorum. Ve yine bitmedi depoyu deldikten sonra akan benzini boş bir pet şişeye doldurursanız bundan güzel yanıcı madde olamaz. Yeri gelmişken zombiler sadece yandıkları zaman ölüyorlar. Balyoz ile yerdeyken defalarca darbe indirseniz de bir süre sonra kalkabiliyorlar. “Yan yan yanmam lazım” diyince bizde kıramıyoruz zombi kardeşleri.
Oyunda sağlık sistemi yine aynı sayılacak cinsten. Düşmanın vurduğu yere, hıza ve tekrarlamasına göre orada bir yara oluşuyor. Örneğin 2 bacağınızda yara var. İşte o zaman bu sizin oyun oynayışınıza etki ediyor. Etrafta genellikle bir sprey ve sargı bandı bulunuyor. Örneğin düşman vurduğu yerde yarıklar açarken bunların tedavisi mümkün. Ancak dikkatsizlik sonucu yanınızda patlayan bir maddede sizden bir şey götürüyor. Kolunuzun yakınında ise kolunuzda, bacaklarınızın yakınında ise bacaklarınızda et kopuyor. Bu et kopması elbette kanamaya yol açıyor. Ve resmen şarıl şarıl kan akıyor. Ve işte oyun size 7 dakika veriyor. 7 dakika içinde o yarayı sargı ile sarmassanız çoktan abbas yolcu.
Zombi demişken zombi arkadaşlara değinmemek olmaz. Aslında oyunda zombiler bulunmuyor. Bir çeşit yarasa benzeri canavar tamamen et ve kana geliyor. Yukarda anlattığım olayda kanamanız olunca zombi-yarasalar sizi takip ediyorlar ve saldırıyorlar. Ancak tek zaafları ateş. Ne kadar sert şeyler yeseler de bir süre baygın kalıyorlar. İlla ki yanmaları lazım. Ama sadece bunlarda yok. Venomu oluşturan simbiyotu bilmiyeniniz yoktur. O siyah simbiyot gibi bir sıvı var. Bu sıvı değdiği tüm alanı kaplayabiliyor. Ancak zaafı ateş. Ama asla ölmüyor. Sadece ışık veya ateşin değdiği yerlere gelemiyor. Ama aklınıza düşmanların sadece bunlarla sınırlı olduğunu aklınıza getirmesin. Düşmanlarımız çevredeki herşey!
Oyunda invertoy sistemi bilindiği gibi karakterimizin paltosunun ceplerinden oluşuyor. Oyunumuzun genel olan teması olan özgürlük burada da geçerli. Birbirine uyan her parçayı birbirine monteleyebilirsiniz. Alkol ve mendilden molotof kokteyli veya mermilere dökeceğiniz herhangi bir yanıcı madde ile mermileri alevlendirebilirsiniz.
Yeni nesile yakışır tabikide Oyun 8 bölümden ve bu bölümler kendi içinde bölümcüklerden oluşuyor. Ama öyle bir özellik var ki oyunda pek sıkıntınız olmuyor. Replay sistemi ile istediğiniz zaman istediğiniz bölümün istediğiniz bölümcüğüne dönebiliyorsunuz. Yada takıldınız artık yeter dediniz. Hemen bir sonraki bölümcüğe geçin ve oyunun tadını çıkarın. Diyelim ki oyunu kapattınız, bayadır da oynamıyorsunuz. Konuya epey fransız kaldınız! Üzülmeyin her oyunu kapatıp tekrar devam ettiğinizde oyun ilerlediğiniz bölümlerdeki olayları küçük sinematikler halinde izlemenizi hem konuyu unutmamanızı hem de oyundan soğumamanızı sağlıyor. Ancak oyunda cool(kul, hepimiz kuuluz zatende. Sıkıştırmadan edemedim.) yapısı olduğundan elbette hataları var. Oyunda can sıkıcı birçok bug var. Örneğin araba ile kaçış sahnesinde atladığımız bir yerde yol olduğu halde aşağa düşmemiz bunun en sıkıcı yanı. Veya tam sizi korkutmayı başarıp arabanın önüne dan diye düşen bir zombinin anında donması gibi. Ve oyunu yine batıran birşeylerden biriside save sistemi. Replay sistemi açığı kapatsada save sistemi herşeyi berbat ediyor. Mesela oyunun 5 bölümünün sonunda takılıyorum sinirden oyunu kapatıyorum. Ama oyuna 4cü bölümde başlıyorum. Aşırı derecede dengesiz. Elbette daha iyisi olabilirdi. En azından her bir bölümcüğe checkpoint konulabilirdi. Ama bunlarında tuzu biberi olduğuna inanıyorum. Hiçbir bölümü atlamadığınız takdirde bölümü geçtiğinizde 30 Gamerscore kazandığınızıda unutturmayım. En azından Gamerscore için bile oynanabilir.
Atık yavaş yavaş bitirelim oyunumuzu;
Oyunun adında anladığınız gibi (Alone in the dark: Karanlıkta yalnız) yine korku oyunlarının olmazsa olmazı.
Oyuna karanlıklar içerinde başlayıp karanlıklar içerisinde veda ediyorsunuz. Peki korku öğeleri yokmu? Tabikide bol miktarda oyun içerisinde bulunuyor. Oyundaki her şey, mini oyunlardan tutunda karakter seslendirme oyunumuzun temel amacı olan korku temasını bize kat ve kat yaşatıyor. Sillent Hill gibi bir atmosfer bizleri karşılamasa da yinede yeni nesilin ilk korku oyunlarından biri olmayı hak ediyor. Atmosferin yanı sıra yazımın üst kısımlarında değindiğim etkileşim olayı AitD’yi çizgisinin biraz daha değiştirmiş yada farklılaştırmış diyebiliriz.
Oyunumuzun PS3 konsoluna gelene kadar beklemeye devam edeceğimiz kesin. Eğer benim gibi imkanınız varsa beklemeye son verebilirsiniz. Herkese bol oyunlu günler…
Grafik : 80
Ses : 80
Oynanabilirlik : 85
Oyun süresi :85
Eğlence : 90
Genel : 85
Sitemizi daha hızlı gezin
