Far Cry oyununu duymayan oyun sever sanırım çok fazla yoktur. Özellikle ülkemiz açısından gurur verici bir yapım olan FC, Almanya da yaşayan Yerli kardeşlerin yapım şirketi Crytek in ilk oyunu olma özelliğini taşıyor. Çıktığı dönem tüm oyun severleri ve otoriteleri şaşkına çeviren, tüm zamanların en iyi FPS lerinden biri olan Half Life 2 nin birkaç ay ertelenmesine sebep olan, FPS leri, sadece düz bir koridorda,önüne geleni vurduğunuz bir yapım olmaktan çıkaran FC, muhteşem görseller eşliğinde, oyuncuya neredeyse sınırsız bir hareket alanı sunarak, taktik yapmadan hiçbir çatışmadan sağ çıkamadığınız, yapay zekanın gerçek bir insan gibi oyuncuyu zorladığı, tüm zamanların en iyi 10 FPS sinden biri olarak adını oyun tarihine yazdırmış bir yapımdı.
Bir çok oyuncu bu yapımın devamını bekliyorken, yapımcı Crytek ile dağıtıcı Ubisoft yollarını ayırdı ve Far Cry isim hakkı Ubisoft ta kaldı. Ubisoft bu ismi, konsollara çıkardığı kalitesiz oyunlarda kullanmanın ötesinde ticari amaç taşıyan işler dışında bir şey yapmadı. Ancak 2006 yılına gelindiğinde FC2 ile ilgili ilk dedikodular ve akabinde haberler gelmeye başladı. E3 2007 de gösterilen video ile de merak katsayısı iyice arttı. FC2, ilk oyundaki tropik ada yerine vahşi Afrika topraklarını kullanacaktı bu oyunda. Hem bu sefer, bilimsel deneyler ve mutantlar da olmayacaktı. Ve en önemli haber 50 km2 lik bir alan sunulacaktı oyunculara ki, bu daha önce hiçbir oyunda yapılmış bir şey değil.
Nihayetinde oyun elime geçti ve sizler için bu inceleme yazısını hazırlamak şart oldu. Özellikle oyun konusunda yılın en bereketli dönemine girildiği, ekonomik sebeplerle her oyunu almaya gücümüzün yetmeyeceği düşünülürse, bu tip incelemeler daha da önem kazanıyor. (teşekküre gerek yok, sizler için varız)
FC2 BD mizi PS3 e taktığımızda yaklaşık 5 dk süren bir yükleme durumunu bekliyoruz. Ardından oyun açılıyor ve şimdiye kadar gördüğüm en güzel menü ekranlarından biriyle karşılaşıyorum. Bir kitap tarzında yapılmış bu ekranda her seçim sonrası kitap yaprakları açılır gibi diğer bölüme geçiyoruz. Sanırım yapımcılar “bir hikaye anlatıyoruz” olayını en başından, menü ekranından oyuncuya aktarmak istemişler. Hemen “Story Mode” du seçip oyuna başlamak istiyoruz. Ama yapım bizden, sunduğu 9 karakterden birini seçmemizi istiyor. Yeri gelmişken söyleyim, hangi karakteri seçerseniz seçin senaryoda bir değişiklik olmuyor. Sadece kalan 8 karakterle oyun içinde karşılaşıyor ve yeri geldiğinde birbirinize yardım ediyorsunuz.
Oyunun hikayesine gelince. Afrika nın adı konmamış, savaşan gurplara silah satan ve bu yolla büyük servet edinen Çakal isimli şahsiyeti bulup yok etmek üzere bir ülkeye geliyoruz. Tabii bunu yapmak o kadar kolay değil. Hedefiniz o kadar akıllı ve sinsi bir adamki, bulması da öldürmesi de büyük bir problem. O sebeple bölgedeki iki büyük gerilla gurubu UFLL ve APR ile ilişki kurmalısınız. Zaten oyunun ana görevleri de bu gruplardan alıyorsunuz. Her ne kadar bu iki grup düşman olsa da, siz istediğiniz gruptan görev alabilir, karşı tarafın düşmanlığını kazanmadan bunları yerine getirebilirsiniz. Tabii bu oyundaki tarafsız bölge için geçerli. Araziye çıktığınız anda herkez size düşman. Özellikle haritanın kritik noktalarında sürekli devriyeler var ve bu arkadaşlar sizi gördüğü anda ateş açıyorlar. Buraları yarıp giderim düşüncesinde de olmayın. Çünkü siz geçtiğiniz anda çok seri bir şekilde peşinize takılıyorlar. Bu sebeple her noktayı temizlemeniz şart. Yerine getirdiğiniz her görev sizi biraz daha hedefinize yaklaştırıyor.
Harita kocaman tek bir parçadan oluşuyor ve herhangi bir yere gitme konusunda iki büyük yardımcınız var. Biri elinizdeki harita ve GPS cihazı. Bir görev aldığınızda size yolu gösterecek yegane şey bu ikili. Yalnız işin bir kötü tarafı, her zaman bu haritaya açıp bakmanız gerekiyor ve yapımcılar öyle bir yapmışlar ki haritayı açtığınızda bu sefer önünüzü göremiyorsuz. Siz siz olun kendinizi sağlama almadan haritaya bakmayın. Bir anda karşınıza çıkan bir düşman sizi indiriverir. Harita büyük olunca diğer bir gereklilikte araç oluyor haliyle. Ancak burada bir sıkıntı yok. Maşallah Afrika da değil de New York caddesinde gibisiniz. Birkaç dakikada araç bulabiliyorsunuz. Ayrıca araçlarınızı tamir etme şansı da var. Patlamadıkları sürece araçlar onarılabiliyor ve bunu sadece bir ingiliz anahtarı ile yapıyorsunuz. Kullandığınız araçlar otomobil veya ciple sınırlı değil. Nehirde seyahat edebileceğiniz tekneler veya belli bölgelerde planörlerde var. Her araçta torpidoya bağlı bir GPS cihazı var. Gerçi araç sürerken de haritanızı açabiliyorsunuz. Ançak çok ayrıntı gerekmedikçe GPS cihazı iş görüyor.
Oyun hikayesi aslında çok esnek. Ana görevlerin dışında yan görevlerde yapabiliyorsunuz. Bu görevler size elmas kazandırıyor. Evet oyunda para yerine elmas kazanıyor ve kullanıyoruz.. Her işin başında bize elmas olarak peşin ödeme yapılıyor. Tahmin edebileceğiniz gibi kazandıklarımızı yeni silahlar almak veya mevcutları geliştirmek için kullanıyoruz. Ayrıca haritanın belirli yerlerinde elmaslarda var. Bunlar da elimizde ki GPS sistemi sayesinde bulunabiliyor. Sistem basit bir şekilde işliyor. GPS cihazı üzerinde yeşil bir ışık yanıyor. Şayet çevrede bir elmas varsa, ışık yanıp sönmeye başlıyor. Yanıp sönme sıklaştıkça hdefe yaklaştınız demektir. Işık sabitlenince de elması bulmuş oluyorsunuz. Bu elmas toplama işi, Assassin’s Creed deki mantıkta çalışıyor. Belli sayıda elması bulunca ödül kazanıyoruz..
Oyun grafik olarak harika olmuş. Yapımcılar gerçekten Afrika’yı oyuna yansıtmayı başarmışlar. Görevden başınızı kaldırdığınızda bu güzelliği keşfetmeye çalışın bence. İnsan gerçekten Afrika da dolaşıyor hissini veriyor oyun. Hatta yoldan çıktığınızda, sahanlarda falan zebralar, ceylanlar ile karşılaşabiliyorsunuz. Oyunun kullandığı fizik motoru da bir harika. Mesela düşmanlarınızla sıcak çatışmaya girmek yerine, rüzgarın yönünü hesaplayıp otları tutuşturarak bütün bir gerilla gurubunu elimine edebilirsiniz. Tabi yanlış bir hesap sizin de alevler arasında kalmanıza yol açabilir. Silahların vuruş hissi iyi olmuş. Özellikle kullanılan kan efektinin bolluğu ile adam vurduğunuzu hissediyorsunuz. Oynanışa gelen yeniliklerden bahsetmesek olmaz tabi. Özellikle sağlık sistemi, görüp görebileceğiniz en orijinal ve gerçekçi sistemlerden biri. Bir çatışmaya girdik ve vurulduk. CoD da olduğu gibi bir süre bekleyip normale dönmeyi ummayın. Sağlığın normale dönmesi için kullandığımız serumlar var ve bunları bulabileceğiniz yerler haritada işaretli. Ama öncelikle yaralarınızı tedavi etmelisiniz. Bir bıçak ve pense yardımı ile vücudunuza giren kurşunları çıkarmalı, gerektiğinde bandaj uygulamalı, ya da yana bir yeriniz varsa orayı söndürmelisiniz.
Yapımın en büyük eksilerinden biri, yaptığınız görevlerin bir süre sonra sıkıntı vermesi. Görevler fazlası ile kendisini tekrar ediyor ve işin içine kendi yaratıcılığınızı katmazsanız bir süre sonra oyundan soğuyorsunuz.
Oyunun bir eksisi de online konusunda. Örneğin ben bir CoD4 hastası olarak, yapımın online kısmını yeterli bulmadığımı belirtmeliyim. Öncelikle kontrol çok sorunlu. Rahat nişan alamıyorsunuz. İkinci olarakta sunuculara girmek büyük bir işkence olabiliyor. Şahsen girmeye çalıştığım zamanlar 5-6 denemede anca girebiliyorum.
Son olarak yapımın harita editöründen bahsetmek istiyorum. Bir oyun için çıkarılmış en rahat harita editörü budur arkadaşlar (nokta) Öle bir şey yapmış ki, çok fazla uğraşmadan, yaratıcılığınız ölçünde sınır tanımadan yeni haritalar yapabilirsiniz. Bu olaydaki eksik ise, bu haritaların sadece multiplayer da kullanılabilmeleri. Böyle olunca da, zaten çok sarmayıp oynamayacağınız multiplayer için bir de harita yapmakla uğraşmayacağınızı düşünüyorum. Mesela yaptığımız haritalara düşman da yerleştirebilseydik, yapay zekaya karşı çok eğlenceli mücadelelere girip oyunun ömrü uzatılabilirdi.
Her ne kadar eksileri olsa da, çıkan en kaliteli FPS lerden biri olan, getirdiği yeniliklerle oynanmayı hak eden bir yapım Far Cry 2. bence bir denemelisiniz.
Puanlama
Ses: 90
Oynanabilirlik: 80
Grafik: 85
Eğlence: 90
Genel: 85
